Rysunek jako wzbogacenie infografiki (5)

Zanim zdecydujemy o umieszczeniu rysunku w infografice powinniśmy zastanowić się, co w ten sposób chcemy przekazać czytelnikowi.

Główną przesłanką wyboru rysunku musi być dążenie do ułatwienia odbioru treści infografiki czytelnikowi. Pamiętajmy jednak, aby nie zastępować zdjęcia rysunkiem.

Jeżeli tworzymy wykres, przedstawiający sprzedaż samochodów według marek, to celowe wydaje się umieszczenie zdjęcia najlepiej sprzedającego się modelu. Zastępowanie w tym przypadku fotografii rysunkiem nic nie wnosi – poza być może wrażeniami artystycznymi, a przecież nie o to przede wszystkim chodzi w infografice i może dodatkowo utrudnić odbiór przekazywanych treści.

Jeżeli natomiast naszym zadaniem jest pokazanie wpływu toksyn na narządy wewnętrzne człowieka lub pokazanie wpływu dolegliwości kręgosłupa na cały organizm, przedstawienie postaci ludzkiej za pomocą rysunku z użyciem przezroczystości celem pokazania niektórych narządów wydaje się najlepszym rozwiązaniem.

infografika5_1

Najważniejsza jest więc, o czym nie należy zapominać, strona merytoryczna rysunku i dopiero dalszym etapem planowania infografiki będzie sposób wykonania rysunku oraz zapewnienie czytelnikowi wrażeń estetycznych.

Techniki wykonania – która najlepsza?

Wybór techniki zależy oczywiście od umiejętności i upodobań infografika oraz charakteru biuletynu.

Najbardziej naturalną metodą jest rysunek odręczny, wykonany tradycyjną metodą – na papierze. Może on być umieszczony w infografice w pierwotnej postaci po zeskanowaniu i zapisaniu w formacie .jpg lub .tiff. Można też po zeskanowaniu przenieść obrazek do Photoshopa i nadać mu odpowiednią kolorystykę. Rysunek odręczny wygląda bardzo miękko i elegancko, a jeżeli jest dobrze wykonany, stanowi niezaprzeczalną wartość artystyczną. Jednak niewielu grafików czuje się dobrze w roli rysowników, co nie znaczy, że nie możemy stworzyć infografiki o równie dobrej wartości estetycznej w inny sposób.

Innym sposobem jest wykonanie szkicu odręcznego, następnie zeskanowanie go i odrysowanie za pomocą programu służącego do rysowania np. Illustrator, Corel czy Freehand. Łatwiej nam w ten sposób zachować proporcje i perspektywę niż w przypadku rysowania bezpośrednio na ekranie monitora, więc niektórzy graficy lubią tę metodę.

Równie naturalnym sposobem jest użycie tabletu, chociaż wymaga pewnej wprawy i przyzwyczajenia się do korzystania z innego urządzenia niż myszka. Tablet jest urządzeniem mającym za zadanie ułatwienie przenoszenia grafiki na ekran komputerowy. Elektronika zawarta w tablecie śledzi pozycję cyfrowego piórka nad aktywnym obszarem i uzyskane w ten sposób dane przesyła do komputera, który steruje położeniem kursora. Kiedy przyciśniemy rysik do powierzchni tabletu, komputer potraktuje to jako kliknięcie myszą i możliwe stanie się sterowanie wszystkimi narzędziami zawartymi w programach graficznych. Większość tabletów jest także w stanie rejestrować siłę nacisku pióra, co odpowiada grubości użytego pędzla, jego koloru, itp. w danym programie graficznym.
Tablet

Wszystkie te techniki można potraktować jako samodzielną twórczość, nie zawsze jednak grafik jest w stanie odwzorować obiekt przy pomocy rysunku odręcznego. Najlepszym wyjściem jest wtedy wykorzystanie gotowych szkiców lub zdjęć, które mogą posłużyć do odrysowania obiektu. Takie prace też możemy wykonywać za pomocą tabletu, podkładając obraz pod ekran, na którym rysujemy lub bezpośrednio przenosząc obrazek do programu graficzego i odrysowując przy użyciu narzędzi malarskich.

Ciekawą techniką wykonania rysunku „udającego” odręczny jest odwzorowanie zdjęcia za pomocą rysowania plam odpowiadających danemu nasyceniu koloru czy szarości na fotografii, a najprostszą metodą jest użycie programów lub odpowiednich modułów w programach graficznych, służących do zamiany obrazu rastrowego na wektorowy, a więc dający się modyfikować.

Niezależnie od techniki, nie możemy zapominać o wartości informacyjnej rysunku i względy artystyczne nie powinny nam przesłonić tego głównego celu. Unikajmy więc przerostu formy nad treścią.

Programy graficzne – jaki wybrać?

Wybór programu służącego do rysowania zależy od upodobań grafików i od ich złych lub dobrych doświadczeń w pracy z nimi.

W większości wydawnictw i agencji reklamowych, pracujących na Macintoshach, programem powszechnie stosowanym jest Illustrator firmy Adobe, dostępny w pakiecie z Photoshopem oraz InDesignem (służącym do projektownia i łamania tekstów). Illustrator jest programem, uważanym przez wielu grafików za najbardziej uniwersalny i jednocześnie bardzo profesjonalny i zaawansowany.

Innym programem, dość często stosowanym, jest Freehand. Uważa się, że jest prostszy w obsłudze i bardziej intuicyjny niż Illustrator, ale nie ma niektórych funkcji, dostępnych w Illustratorze. Jest doskonałym programem dla mniej wprawnych grafików, a niższa cena może zachęcać do zakupu.

Kolejnym programem jest Corel Draw. To program tańszy od produktu Adobe, jednak chyba nie na tyle, aby można było bez wahania zdecydować się na zakup, ze względu na niższą jakość.

Niezależnie od zastosowanego programu i użytej techniki, rysunek często jest niezbędnym elementem, wyjaśniającym czytelnikowi wiele skomplikowanych zagadnień. Wykonując rysunek, róbmy to tak, aby poza estetyką i wartościami artystycznymi dostarczał jak najwięcej informacji i pomagał czytelnikowi w rozumieniu treści.

Zuzanna Sandomierska-Moroz

Ten artykuł ukazał się w „Biuletynie o Biuletynach”, jedynym newsletterze w Polsce poświęconym wyłącznie biuletynom firmowym i branży custom publishing. Zaprenumeruj newsletter bezpłatnie »